
Mieszkam w La Herradura i fotografuję na tym wybrzeżu przez cały rok. Oto miejsca, do których wciąż wracam — każde ma swój klimat, swoją najlepszą porę i swój mały haczyk.

Białe schody wijące się przez miasteczko, uliczki z mozaiką z otoczaków i punkty widokowe na całą dolinę. Sama droga z Nerji w górę i z powrotem to osobne przeżycie. Haczyk: we Frigilianie zawsze jest tłoczno, a o parking trudno, więc zaplanujcie zapas czasu. Zobaczcie moją stronę o Frigilianie.

Ruiny cukrowni San Joaquín, założonej w 1879 roku: hale, łuki, puste ramy okien i wysoki ceglany komin na tle nieba. Kolorowe graffiti i sucha trawa dają zupełnie inny klimat niż białe miasteczka — idealnie na portrety z charakterem. To opuszczone miejsce z nierównym terenem, więc załóżcie wygodne buty i trzymajcie się z dala od wszystkiego, co wygląda niebezpiecznie.

Kilka minut dalej, w wąwozie tuż za Maro: XIX-wieczny akwedukt z kilkoma kondygnacjami łuków z czerwonej cegły, zbudowany, by doprowadzać wodę do tej samej cukrowni. Sfotografowany z mostu nad wąwozem, wśród klifów i zielonych zboczy, tworzy efektowne tło. Połączcie cukrownię, akwedukt i samo Maro w jednej sesji.

Słynny punkt widokowy Nerji nad morzem jest pełen ludzi od przedpołudnia do późnej nocy. Przyjdźcie o wschodzie słońca, a będziecie go mieli prawie dla siebie, w miękkim świetle nad wodą.

Między La Herradura a Maro na cyplu Cerro Gordo stoi wieża strażnicza i jest punkt widokowy na całą zatokę La Herradura. Tu wzięliśmy ślub z Beatą, w Attrévete Cerro Gordo — zobaczcie nasz album ślubny. Poniżej leżą dzikie zatoczki Cantarriján i El Cañuelo; zobaczcie ślub na plaży na Costa Tropical.

Po drugiej stronie zatoki La Herradura latarnia Punta de la Mona spogląda na Almuñécar i La Herradurę, a mała kapliczka nad Marina del Este ma sosny i spokojny taras. Oba miejsca najpiękniej wyglądają w ostatniej godzinie dnia.

Mój dom. Zatoka w kształcie podkowy, kamienista plaża i promenada, z wzgórzami w tle. Poza lipcem i sierpniem wieczory są spokojne i złote.

Stara nadmorska droga wije się wzdłuż klifów z widokiem na morze. Kilka bezpiecznych miejsc do zatrzymania się pozwala na szybkie postoje i dzikie, skaliste portrety.

Białe domy wspinają się na skałę zwieńczoną zamkiem, a poniżej ciągną się długie, otwarte plaże. Dobre na sesję, która prowadzi od uliczek aż do morza.

Jadąc drogą z Almuñécar w stronę Granady, w Otívar zamieniacie wybrzeże na zielone zbocza i światło przesiane przez liście — łatwa zmiana scenerii w tej samej okolicy.


To zależy od klimatu, którego szukacie: białe miasteczka (Frigiliana), morze i klify (Balcón de Europa, Cerro Gordo, Maro) albo coś surowszego (stara cukrownia w Maro).
O wschodzie słońca, zanim pojawią się tłumy.
Tak, jeśli leżą blisko siebie — na przykład Maro, stara cukrownia i Akwedukt Orła.


Terminy na maj, czerwiec i wrzesień znikają najszybciej. Napisz datę, miejsce i klimat, jaki masz w głowie — odpowiadam najszybciej, jak się da. Gwarantuję.
Opowiedz o planach